Het allermooiste moment tijdens het schminken is niet eens het eindresultaat. Het is het moment waarop een kind zich volledig aan jou toevertrouwt. Terwijl jij met een kwastje voorzichtig over dat kleine gezichtje gaat, geeft een kind zich over aan jouw handen. Zonder twijfel, zonder achterdocht. Gewoon omdat het erop vertrouwt dat jij het goed bedoelt. En misschien raakt me dat juist zo diep. De volwassen wereld kan soms hard zijn. Er zijn teleurstellingen, woorden die pijn doen en mensen die je vertrouwen beschadigen. Je leert voorzichtig te worden, een muur om je heen te bouwen en niet iedereen zomaar binnen te laten. Maar kinderen zijn anders. Ze zijn puur. Eerlijk. Oprecht. Ze geven liefde zonder voorwaarden en vertrouwen zonder ingewikkelde gedachten. Wanneer een kind daar zo rustig zit en zich volledig aan mij toevertrouwt, voelt het alsof er even iets in mij wordt geheeld. Alsof dat kleine mensje mij, zonder het te weten, eraan herinnert dat vertrouwen nog steeds bestaat. Dat liefde nog steeds puur kan zijn. En dan kijk je naar dat geschminkte gezichtje en weet je: dit is veel meer dan schminken. Dit is een klein moment van vertrouwen, verbinding en liefde
